Een gewetensvraagje voor de mensen die met hun gezondheid bezig zijn door meer te bewegen. Daar zijn allemaal handige apparaatjes voor zoals metertjes op je fiets, sporthorloges om te gaan hardlopen of stappentellers voor het wandelen. Herkenbaar toch? Reuze handig die dingen en vaak ook best motiverend. Zeker als ze ook nog feedback gaan geven als je weinig beweegt, of juist waarschuwen als je ineens wel heel enthousiast aan het opbouwen bent.
Ken je dan ook het gevoel dat je nog niet de deur uit wilt gaan om te gaan sporten als je apparaat niet werkt? Alsof het niet bestaat als het niet op Strava staat. Ik heb daar best wel last van. Dat wil zeggen, ik probeer eerst toch zo lang mogelijk mijn horloge aan de praat te krijgen, of achteraf het in mijn dashboard te “fietsen” (en dat als hardloper 😉) .
Zo’n soort gevoel kwam ook bij me op na alle mooie bestuurlijke gesprekken van vorig najaar en de perikelen rondom de verkiezingen, zowel landelijk als gemeentelijk en het vervolg op de Interbestuurlijke Samenwerkingsagenda (ISA).
Er is grote behoefte aan een toekomstperspectief op de energietransitie, om een helder verhaal met bijbehorend meetinstrument uit “Den Haag”. Waar gaan we naar toe? Wat zijn de nieuwe doelen? Blijven de regio’s bestaan? Wat moeten we doen?
Ik snap daarin heel goed dat een helder verhaal en een heldere doelstelling vanuit het kabinet enorm helpt om je werk in je gemeente, regio of provincie uit te leggen. Je voelt je als lokale bestuurder of ambtenaar gesteund, je maakt tenslotte deel uit van een groter geheel. Omdat het vraagstuk per definitie groter is dan je eigen gemeente/ regio/provincie, kan gebrek aan perspectief verlammend werken. Wat doe jij, waar mag je op rekenen dat een ander gaat doen? En als die ander nog niet gegarandeerd heeft dat hij/zij dat doet, ga ik dan door of wacht ik?
Als je in die vertwijfeling terechtkomt, denk dan weer eens aan je sporthorloge, stappenteller of Strava. Stel dat die een tijdje kapot is en een nieuwe niet voorradig is, wat doe je dan? Ik weet zelf best dat die sportieve inspanning goed voor me is, ook als die meter de feedback niet geeft. Ja het is makkelijker en motiverender mét, maar zonder weten we allemaal ook wel wat er goed is om te doen. Want onze samenleving vraagt meer dan ooit om een betaalbare en duurzame energievoorziening. Dat betekent: blijven isoleren en besparen. Blijven zoeken naar meer duurzame opwek en opslag die maatschappelijke ontwikkelingen mogelijk maakt. Bezig blijven met vraag en aanbod slim koppelen en ruimte maken voor energie infrastructuur. Ook als het wachten is op een nieuw verhaal uit Den Haag.
Onderzoek daarom wat het beste is in je gemeente, provincie of regio. Wacht niet en ga aan de slag binnen je mogelijkheden. Dan maken wij ons ondertussen hard in “Den Haag” voor meer mogelijkheden en een heldere stip op de horizon. Want de energietransitie komt niet op Strava. Dus daarop wachten heeft geen zin!